Jeugdmeeting VITA 10-09-2017: nationaal kampioenschap tegen wind rijden?

Mijn vrouw kwam thuis na een namiddagje atletiek en het eerste wat ze me zei – na nen goeiendag uiteraard – was: toptijden hoef je niet te verwachten, de omstandigheden waren niet ideaal. Had ik dat goed gehoord of had ik nog pleister in mijn oren? Ik moest wel meteen denken aan een gesprek dat ik deze week had met een klant. We hadden het over wielrennen en de man zei me dat er op de Afsluitdijk op het IJsselmeer (in Nederland uiteraard) zoiets als een nationaal kampioenschap tegen wind rijden bestaat… Dus kop op lieve atleten, er is erger in het leven dan 60, 80, 150, 600, 1000 m tegen de wind in beuken! Want wat blijkt immers: amper 4 loopnummers resulteerden in een nieuw PR, de aflossingen even niet in beschouwing genomen: René Clinkspoor met een zeer mooie verbetering op de 80m horden (-0.74s), Cas Cornelis met een kleine verbetering op de 60m (-0.05s), Jonas Van Der Meiren met een significante -1,65s op de 60m horden, en Mano Inghelbrecht met een bonus van dik 3s op de 1000m.

Het was een rustige middag, daar aan de Dender. Veel minder volk dan een paar weken geleden tijdens het PK aflossingen.

Een kleine bloemlezing over de meisjes.

De sprintnummers 80m miniemen meisjes: de beste RCG chrono was er voor Naomi Sakwe in 12.04 (5e op 18 deelenemers) voor Sena Tay, Lore Bruynooghe, Emma De Landsheere, Hanne Van Hulle en Laura Stevens. De 60m bij de pupillen: Marthe Verheecken won reeks 3. Mano Inghelbrecht liep nog iets sneller in reeks 2 en haalde zo een 11e plaats op 18 deelnemers. Eva Holsbeke was het enige ratje op de 60m bij de benjamins. Ze liep in reeks 1 naar een 6e plaats.

De miniemen meisjes mochten zich ook wagen aan de 150m sprint. Hanne Coomans werd 5e op 11 deelnemers, voor Naomi, Camille Ritière en Hanne Van Hulle. Hanne deed de 150m voor het eerst.

Het horden concours bij de pupilen en miniemen werd een kort intermezzo: slechts 1 reeks in beide categorieën en RCG werd vertegenwoordigd door Lotte Braem en Laura Stevens respectievelijk.

Werd er verder gesprongen? Alle benjamins en pupillen konden een PR vestigen. De miniemen hielden de zandbak iets properder, maar Sena Tay kon net iets verder springen. Dus dat is een zeer positieve balans. Ik onthoud hier vooral Eva holsbeke met een verbetering van 22 cm wat resulteerde in een 5e plaats op 18 deelnemers.

Werd er dan hoger gesprongen? Door de band genomen niet. Emma De Landsheere mocht er 5 cm bijdoen en werd 3e op 8 deelnemers. Femke, Sena, Camille en Naomi vinden we wat verderop, en konden zich bovendien niet verbeteren.

Werd er tevens verder gegooid? Is een kogel enorm onderhevig aan windstoten? Vraag het eens aan Lotte Braem. Ze had er niet klaarblijkelijk niet veel last van. Mooi PR, een 4e plaats op 8 deelnemers en bovendien een seizoensbeste bij hockeybalwerpen en een daaraan gekoppelde bronzen podiumplaats op 9 deelnemers. Die 30 meter komt aardig dicht in de buurt. Hopelijks kan dit gebeuren in Deinze, maar je hebt hierna nog een jaar om je met de hockeybal uit te leven. Ook Marthe Verheecke deed er zo maar eventjes 4 meter bij met de hockeybal en volgde in de rangschikking vlak na Lotte. Aula Paula! Proficat meiden.

Ging de speer verder de lucht in? Ons trio Emma DL, Marion en Lore kon niet overtuigen wat hun PR betreft, maar ze werden maar mooi 1e, 2e en 5e respectievelijk op 9 deelnemers.

Finaal won Femke D’hauwers de 1000m solo in een “bescheiden” 3:20.39, bij gebrek aan tegenstand laten we zeggen…

Nog één keer vlammen op het PK meerkamp – of twee keer voor zij die naar Nijvel mogen. Heel veel succes daar. En kom volgende week gerust supporteren voor jullie ouders. Lachen uit leedvermaak betekent een week geen zakgeld!

(M.V.H.)

De jongens: miniemen aan de top.

20170910_164529

Goud en een PR voor Ilian bij het hoogspringen!

Het einde van het zomerseizoen nadert en dat was in Ninove te merken: niet al te veel deelnemers – hoera, geen urenlange vertraging! – en een strakke wind die neigde naar herfst, we hadden zelfs al een beetje een cross-gevoel… Het waren vooral de die-hards die naar de piste van VITA kwamen, bij de jongens toch, en ze lieten zich opvallen – zeker de miniemen, want bij de kampnummers sneuvelden de PR’s als sneeuw voor de zon en 3 miniemen mochten zelfs met een medaille rond hun nek huiswaarts keren. De middag startte al goed voor René Clinckspoor: hij wipte 74h sneller over de horden, klokte af op 16”21 en veroverde al meteen zilver. Intussen was er bij het hoogspringen een spannende strijd aan de gang: Ilian Van der Meiren raakte bij de 1e sprong telkens opnieuw over de lat (behalve op 1,31m) en sprong als enige feilloos over 1,40m: hij verbeterde zijn PR met 7cm én won goud – een boost voor het zelfvertrouwen. Vier Ratjes deden mee aan het speerwerpen en Robbe Verstraete pakte het sterkste uit: hij gooide de speer 2,23m verder tot 28,84m en dat leverde brons op en een dolgelukkige Robbe. Mauro De Keyser liet 25,46m opmeten, goed voor een 6e plaats. Quinten Braem verbeterde zijn PR met 1,84m en een knappe worp van 22,09m. Veel sterker geworden dankzij het sportkamp? Bij René belandde de speer op 15,13m. Ook bij het verspringen ging het onze miniemen voor de wind: René werd 6e op 22 deelnemers met een sprong van 4,31m. Robbe belandde op 4,07m in de zandbak (PR +0,11), Mauro op 3,98m (PR+0,03) en Quinten op 3,90m (PR+0,28). De loopnummers leverden geen verbetering van PR’s op, daarvoor was de wind veel te sterk, maar wel een mooie strijd in de 1000m want Robbe, Mauro, Ilian en Quinten wilden niet voor elkaar onderdoen en zouden elkaar sterker proberen te maken. Robbe suisde er al meteen vandoor bij het startschot, geen enkel Ratje kwam nog in zijn buurt en hij liep dan ook als 4e over de finish in 3’17”85. Ilian leek een tijd op weg naar Robbe, hield lang stand in 7e positie maar liet zich in de laatste bocht verrassen door… jawel, Mauro en Quinten. Noemen ze dat leergeld? Quinten was de snelste van de 3 in 3’27”18, Mauro gaf zich helemaal – met dank aan coach mama – en liet 3’28”50 optekenen. Ilian eindigde net na hem in 3’29”91 en bleek te vechten tegen pijnscheuten in de borst. Op de 150m verscheen Elias Van Meerssche aan de start in de 1e reeks, de vakantie leek nog wat in de benen te zitten want hij slaagde er niet in zo snel te lopen als gewoonlijk: 23”75 was zijn tijd. Op de 80m was hij 1h trager dan Ilian met een tijd van 12”80.

Vier benjamin jongens deden mee aan de meeting en het was (alweer) Leke Bada die de medailles binnen rijfde. Hij was de beste bij het verspringen met 3,90m (PR+0,11). Cas Cornelis werd 8e op 16 deelnemers met een sprong van 3,33m (PR+0,03). Sibrecht Use verbeterde zijn PR met 18cm tot 3,15m en Sander Vanden Herrewegen belandde 22cm verder in de zandbak dan gewoonlijk (2.91m). Ook in het kogelstoten had Sander een goeie dag: hij stootte de kogel 25cm verder dan zijn PR, tot 5,95m en werd zo 8e op 12 deelnemers. Op de 60m was Leke het snelste Ratje: hij klokte af op 9”87, goed voor zilver. In de 3e reeks van de 60m kampten Cas, Sibrecht en Sander om de 1e plaats: Cas haalde het in 10”57 (PR -0,05), Sibrecht werd 2e in 11”07 en Sander 3e in 11”59. In de 600m liep Leke zich naar een 2e zilveren medaille in een tijd van 2’03”43. Sander werd 12e in 2’37”05.

Over naar de pupillen. Geen resem medailles, zoals doorgaans het geval is, maar wel knappe nieuwe PR’s op de kampnummers en is dat niet nog veel belangrijker dan het eremetaal? In het hockeybal bijvoorbeeld gooide Arne 29cm verder dan gewoonlijk tot 28,77m en werd daardoor 4e. Wout Holsbeke realiseerde het ‘PR van de dag’ door de bal maar liefst 8,09m(!) verder te gooien tot 20,38m. In dat andere werpnummer, het kogelstoten, realiseerde Jaron Van der Meiren een worp van 6,93m, 47cm verder dan voordien: knap! Jaron bleek in Ninove wel wat last te hebben van het Belgian Tornado-syndroom want zowel bij het verspringen, de 60H als de 1000m werd hij vierde… niet zo leuk, maar de cijfers leren dat hij best wel tevreden mag zijn want hij sprong 16cm verder dan zijn PR (tot 4,08m), raakte bij de 60H voor het eerst in drie-pas over alle hordes en wist daardoor zijn PR met 1,65 scherper te stellen tot 12”39. En in de 1000m plaatste hij nog een felle spurt waardoor hij nipt voor Arne over de finish raakte in 3’32”13. Arne werd 5e in 3’32”20 en Wout 8e op 12 deelnemers in 3’44”75. De enige medaille bij de pupillen werd veroverd door Arne op de 60m. Er was maar 1 reeks, met 8 deelnemers, en Arne realiseerde de 3e beste tijd: 10”04. Fier als een pauw stond hij op trapje 3, onze winnaar van brons. Proficiat! Wout eindigde net daarna in 10”11.

Op naar de laatste piste-meeting van 2017, het PK Meerkamp in Deinze.

(K.B.)

De uitslagen kunnen jullie hier nog eens nalezen.