BK Indoor Juniores/Beloften 03-03-2018

2x GOUD en 3x BRONS is een meer dan mooie oogst…en er zat nog meer in !

Ere wie ere toekomt dus begin ik mijn relaas over dit BK voor juniores en beloften bij de heren, die met vier aan de start kwamen en waarvan 50% met goud naar huis ging. Kunnen we moeilijk ontevreden over zijn natuurlijk want dit is simpelweg een schitterend resultaat.

Drie juniores en één belofte trokken de spikes dicht, Dries Vergaelen was de eerste in de strijd en dit op de 60m bij de juniores. Liep in zijn reeks naar een 7″20 chrono en bezorgde daarmee de heren van de tijdsopname hoofdpijn want het draaide uit op millimetewerk of hij, dan niet zijn tegenstander, met de 8e chrono naar de finale mocht. De weegschaal kantelde uiteindelijk in Dries zijn voordeel na enkele spannende minuten. Verbeterde zich in die finale tot 7″17 en werd daar 8e mee.
Dan naar de heren waar we eerlijk gezegd onze hoop op hadden gesteld om op zijn minst op het podium te staan. In vorige samenvattingen van de voorbije indoor kampioenschappen verwees ik al naar de uitmuntende prestaties van de dames en tussen de regeltjes betekende dit ook dat de heren eens mochten van katoen geven.

Ze hadden de boodschap prima begrepen want wat een resultaten hebben zij neer gezet, meer bepaald op de 400m. Sander Biebaut klokte eerst 52″30 bij de juniores waarmee hij waarschijnlijk wel tevreden zal zijn en in de laatste reeks maakte Tibo De Smet zich op voor zijn 400m. Jammmer genoeg kon ik het zelf niet meer “live” meemaken maar de berichten die binnen sijpelden logen er niet om….wat een fantastische race moet deze kerel gelopen hebben. Zijn chrono waarmee Tibo het goud op zak stak, 48″58, zou immers ook goed geweest zijn voor zilver bij de beloften…het zegt genoeg zeker. Dikke proficiat aan Tibo dus en het was dan maar aan Dylan Owusu om enkele minuten later bij de beloften hetzelfde te proberen. Deed dat met verve, keek de eerste ronde de kat uit de boom en sloeg op 150m van de meet zijn slag. (filmpje) Goud in 48″53 !

Over naar de dames dan op dit BK en ik neem er dan meteen onze enige niet-loopster bij, zijnde Joke Cambier bij de juniores in het kogelstoten. Kon zich met precies 10m bij de beste 8 scharen en kwam daar nog uit op een beste worp van 10m13. Bleef er wel 8e mee maar mag best tevreden zijn met deze prestatie.

In de wedstrijden met rechtstreekse finales, en dan zitten we bij de 800m, 400m en de 200m, opende Emmelie De Caluwé bij de juniores op de dubbele baanronde met 65″74. In de strijd op de 800m bij de juniores kwam Emma De Keyser uit op 2’21″45 wat haar een 5e pl opleverde. Op de baanronde bij de juniores deed Justine Goossens het niet onaardig met 25″47, maar het was bij de beloften dat we mochten aanschuiven aan de ere-tafel. Kiné Gaye, uiteraard zij, knalde naar 24″96 en sluit zo haar knap winterseizoen af met een bronzen medaille op dit BK. Proficiat.

Blijf ik een beetje in de omgekeerde wereld t.o.v. de gelopen wedstrijden want het openingsnummer, de horden, ga ik voor het laatst houden. Eerst naar de 60m reeksen dus waar we enkel bij de juniores in actie kwamen met Justine Goossens en Laures Bauwens. Met 7″85 zat Justine in het zelfde schuitje als Dries bij de heren, uitvergroten dus maar ook hier het voordeel voor het Ratje. Laures plaatste zich eveneens voor de finale en dit in 7″78. In die finale leek het even dat Laures het laken naar zich toe zou kunnen trekken, maar twee anderen dachten er anders over. Finishte in 7″74 op de 3e pl en mocht het brons gaan afhalen. Justine verbeterde zich in die finale nog naar 7″84 en werd daar mooi 7e mee.

Naar de dames dan die ’s ochtends vroeg al de debatten mochten openen, diegene op de 60mH met bij de juniores Justine Cocquyt en Laures Bauwens, die zich met 9″13 en 8″96 relatief gemakkelijk konden plaatsen voor de finale. Vooral de chrono van Laures deed het beste vermoeden, wat zat hier nog meer in ? Kwam mijn inziens niet bijster goed uit de startblokken in de finale maar vond halfweg toch de goede swung. Kwam nog opzetten en verbeterde zich knap naar 8″89, doch strandde op een de meest ondankbare plaats, de 4e. Justine liep in die finale naar de 7e pl in een tijd van 9″29.
Afsluiten doe ik dit keer met de grootste pechvogel van de dag én diegene die op weg was om voor dé stunt van de dag te zorgen. Shari Lammens liep bij de beloften op de 60mH free wheelend in de reeksen (8″68) naar de finale en had, gezien de tijden van de tegenstand, duidelijk haar zinnen op meer staan. Kwam formidabel weg in de finale (reactie van 1/104) en zette de tegenstand meteen op achtervolgen. Het ging allemaal uitstekend ….tot die 3e horde zwaar werd aangetikt. Hoe Shari het klaar speelde om niet te vallen weten we nog niet, zigzaggend sleepte ze echter wel nog het brons uit de brand (8″72) maar deze kans op een nationale titel zal nog lang aanslepen denken we…..

FOTOALBUM