Interclub Heren KBAB 13-05-2018 : Gered !

We gingen als coaches het interclub weekend dames en heren tegemoet met een ei in ons broek laat ons daar eerlijk in zijn. Zaterdagavond stelde ik vast dat het ene heel was gebleven en ik met een droge broek naar huis  kon. De dametjes hadden dit goed gedaan.

Zondag dan en eerlijk is eerlijk toen ik de lijst van deelnemende ploegen bekeek en afgaande op wat zij allemaal konden opstellen werd dat ene ei toch nog wel wat groter. ’s Middags toen op het secretariaat de kaartjes werden af gegeven en ik die één voor één bekeek werd dat ene ei toch wel wat groter van omvang. Als dat ging barsten dan zat ik met meer dan een natte broek. Het krioelde van de A- en B-elites en ik dacht als dat maar goed komt.

Om exact 12u30 mocht Remi Malengreaux de dans openen en dat was er eentje waar bij Napoleon Games al je centen kwijt kon. 100 % zeker dat je op die je inzet meerdere malen kon verdubbelen. Hij maakte zijn favorietenrol waar en haalde de eerste overwinning binnen met 62m29. Meteen aan de leiding en de vraag was voor hoelang.

Om 14u00 begonnen nog enkele kampnummers zoals polsstok, ver, hoog, speer en kogel. Maar het was eerst uitkijken naar Dylan Owusu op de 400m horden want ik was er heilig van overtuigd dat ook die mee ging doen voor de overwinning. En zo geschiedde. Kwam eigenlijk nooit in de problemen en liet 51”53 optekenen. Twee overwinningen, dik aan de leiding en van mij mocht het nu al stoppen. Helaas.

Vanaf dan ging het lichtjes bergaf maar dat hadden we ingecalculeerd. Een paar van onze jongeren dienden op te boksen tegen al het brute geweld van de vele toppers die er waren. Zoals bijvoorbeeld Lorenzo De Visscher die we het hoogspringen in zijn nek hadden geduwd en hij diende te beginnen op 1m70 beginhoogte. Niet niks als je weet dat dit nu juist zijn pr is of toch in die omtrek. Maar ja je hebt ze niet voor het rapen dus diende Lo het maar voor elkaar te brengen. En lukte het niet tot daar aan toe want dit hadden we voorzien. We bleven achter met o punten bij hoog. Niet getreurd we namen dit Lorenzo zeker niet kwalijk.

Yestin Scheldeman zou het bij ver wel eventjes lichtjes verbeteren maar o wee het was alsof de duivel er mee gemoeid was. Bij zijn eerste poging een matige 5m53, bij zijn volgende een goede sprong maar nipt een nul en ….. bij zijn derde poging hetzelfde liedje als bij zijn tweede. Het kan gebeuren zei den Bre……. Maar daar schoten we niks mee op. Een ontgoochelde Yestin kwam zicht bij mij verontschuldigen maar dit hoefde echt niet. Dit zijn dingen die bij de sport horen. Twaalfde stek voor Yestin en we zakten nog wat dieper weg in de rangschikking.

Junior Dries Vergaelen mocht zich intussen bewijzen op de 100m tegen de beteren van ons landje en dat zijn er op die afstand toch wel een gans pak. Dries kon zijn besttijd van een paar weken terug op het pk niet bevestigen. Eindigde 10e in 11”38.

Uitkijken was het wat scholier Lennert Dewulf ging uitspoken op de 800m tegen al die gerenommeerde kleppers. Zijn trainer had er een goed oog in maar toen ik naar de start keek hield ik toch efkens mijn hart vast. Volgens mijn bescheiden mening te snel gestart hoopte ik toch dat hij niet zou instorten na een ronde. Maar nee. Hij was er snel af maar hield het toch knap vol tot op het einde en zetten met 1’56”21 (9de) en nieuwe besttijd neer. Ervaring had ie wel opgedaan en iet de overmoedig was hij in de eerste paar honderden meter ook wel geweest.

Voor Thijs van der Burgt was de 1500m weggelegd. Pas een Paar weken aan het trainen na een lichte blessure konden we verstaan dat Thijs niet het onderste uit de kan ging halen. Deed toch wat hij diende te doen en dat was het beste van zichzelf geven. Achste in 4’00”93.

Bij speer, kogel en polsstok wisten we dat ieder puntje die we daar raapten er eentje was van goudwaarde. Beter één dan geen. Ouderdomsdeken Wim Willems haalde bij kogel 8m18 met het seniorengewicht. En zelfs een leek weet dat een 50-jarige daar geen wonderen mee doet zelfs al is het een hele goeie. Wim werd 12de.

Ewaut Van Wambeke werd bij speer uitgespeeld net als vorig seizoen. Hij kwam toen niet van de laatste plaats weg en ook hier had ik dit ingecalculeerd. Maar hij dacht er anders over en met 40m65 hield hij er nog eentje achter zich en dat was al meer dan ik had verhoopt. Een gouden puntje er bij dus.

Andere jonge gast die bij gebrek aan routiniers mocht deelnemen aan polsstok was Jef Misplon. Of hij nu 3m90 sprong of 3m60 het maakte allemaal niet veel uit. Zijn 3m60 was goed voor een 10de plaats en daar waren we heel tevreden mee en Jef ook. Toffe gast.

Toen keek ik eens naar de rangschikking en ik hield meteen mijn tikkertje vast want we waren netjes weggezakt naar de voorlaatste plaats. Ik begon toen eens te kijken wat en wie nog allemaal te goed hadden want alles was eigenlijk nog mogelijk. Ik legde het geweer van schouder en werd na het bekijken van de nog komende proeven weer wat optimistischer. Avka die gingen er toen sowieso al uit en daarvoor waren er nog drie à vier ploegen inde running om die van het Antwerpse te vergezellen. Wij daarbij dus samen met Dampicourt, Kaagent en Namur. Onze buren gunde ik dat niet want die waren nog in de rouw van de dag voorheen toen de dames het niet konden redden en zakten naar ere-Val.

 

Had hij bij ver ongelukkig wat punten verloren hij zou dit wel goed maken met een degelijke 200m. En dat deed Yestin dan ook. Met 22”51 pakte hij de 7de plaats en die 6 punten waren heel welkom want het was al een paar nummers geleden dat we die luxe nog gekend hadden.

Dat moest Hannes D’Heer op de 3000m ook kunnen maar ik had een vermoeden dat Hannes niet zijn beste dag had al waren die anderen ook geen sukkels natuurlijk. Hannes kwam al snel in een tweede groep terecht en het was boksen geblazen. Met zijn 9’12”44 kwam hij als 9de over de streep. Opdracht volbracht en we zakten na deze twee proeven niet verder weg van de concurrentie.

Hinkstap was weggelegd voor Wout Cherlet die het ook al mocht opnemen tegen het kruim van het Belgisch hinkstap geweld. Laat ik daarbij nog vertellen dat Wout uit blessure kwam en nog maar lichtjes aan het trainen was wat meteen duidelijk maakt dat zijn 12m89 niet onaardig was. Hij werd hiermee 10de.

En nog steeds was ik overtuigd dat we ons konden redden want ik had nog het één en ander achter de hand. Niet de 110m horden waar Bert Misplon ging voor dat ene misschien wel broodnodige puntje. Dat werd het dan ook want hij bereikte heelhuids de finish in 18”14. Werk aan de winkel dus wil hij volgend jaar beter doen. Hm.

En wat ik nog achter de hand had kwam er nu allemaal aan. Nu zouden we die anderen allemaal eens lik op stuk geven zie. Want als de concurrentie dacht dat we niks meer in huis hadden dan waren ze er dik naast. En het begon met Bashir Abdi die op de 5000m de concurrentie bij zich duldde tot de laatste ronde en het toen voor bekeken hield. Hij schudde als laatste Simon Debougnies van zich af en holde naar de finish in 14’02”29.

En dat was meteen het begin van het “recital redding”.

Junior Tibo De Smet kwam toen aan de beurt op de 400m en zijn concurrenten waren niet meteen wat sukkelaars. Spannend tot op het eind, uitkijkend wat de anderen in de reeks daarvoor gedaan hadden en als eindresultaat 48”97 goed voor een 5de stek. En weg waren we want er kwam nog achter. Niet direct weg van die voorlaatste plaats maar we kwamen op amper een paar punten van Damp en Smac. Spannend was het wel.

Chinese vrijwilliger bij discus Remi Malengreaux grabbelde ook nog enkele punten mee die moesten bijdragen tot de redding en zijn 35m13 was goed voor de 9de plaats waarmee hij net niet bij de acht beste kwam.

En dan was het uitkijken naar de 3000m steeple want daar hadden we Bert Misplon die in het begin van de week een boute uitspraak had gedaan en die was ik nog niet vergeten. Start en weg was hij misschien toch wel wat overmoedig maar ik voelde dan ook niet wat Bert voelde. Naar de laatste paar ronden toe was het liedje dan ook uitgezongen maar niet voor Bert die toch een knappe derde plaats pakte in 9’23”60.

En meteen kwamen we boven water want we gingen hiermee nipt Damp en Smac vooraf. Het was dus aan de heren van de aflossingen om te tonen wat ze in hun mars hadden en het was enkel uitkijken naar die twee anderen om die achter ons te houden in beide aflossingen.

Laurens De Greef, Yestin Scheldeman, Dylan Owusu en Dries Vergaelen liepen in 42”39 naar een schitterende vierde plaats en bleven hiermee Damp en SWmac vooraf.

De heren van de 4x400m moeten gedacht hebben wat die anderen kunnen dat kunnen wij ook. Zo gezegd zo gedaan en Davide Petrella, Lorenzo De Visscher, Tibo De Smet en Dylan Owusu snelden in 3’18”69 eveneens naar een 4de plaats voor Damp en Smac. En meteen wisten we dat de redding binnen was.

Goed voor allen die hier hebben deel genomen wat het zou toch wel spijtig geweest zijn mochten we na één jaar al terug naar Ere-Val getuimeld zijn. Netjes dus en één voordeel is er aan. Dampicourt zakt en we hebben nu al de zekerheid dat we volgend jaar niet verder moeten dan Namur of Nivelles.

Bedankt en proficiat aan de atleten voor hun tomeloze inzet, al liep het bij sommigen niet van een leien dakje, bedankt aan de trainers voor de steun aan de atleten en bedankt aan de supporters die in grote getale aanwezig waren om alle atleten aan te moedigen. Het heeft opgebracht. Een deugddoend weekend want zowel met de madammen als met de mannen blijven we ook volgend seizoen in de hoogste afdeling.

 

Opgetekend door Chris

FOTO’s (Jimmy C.)

Resultaten

Clubrangschikking