Vice-Kampioen bij de dames…SCHITTEREND (18-05-2019)

Onze dames draaien al een tijdje mee op het hoogste niveau in de jaarlijkse interclub, in de Ere-KBAB afdeling dus, en telkens hebben we achteraf een gevoel van “’t was weer een leuk jaartje met mooie prestaties”. Vorig jaar in Dampicourt werden de verwachtingen overtroffen, dit jaar werd de prognose op een 5e à 6e plaats gehouden, rekening houdend ook met het thuisvoordeel. Vijf uur na de aanvang van de competitie…was het héél wat meer !

Stralend zonnetje en zo goed als geen wind boven het Wouter Weylandtstadion, meer moesten we niet hebben of toch, laat ons hopen op links of rechts een uitschieter en we zijn weer safe voor de rest van dag. Eens alle teams present waren dacht ondergetekende er toch anders over…en als we nu eens voor het podium zouden gaan ? Je wordt dan weggelachen natuurlijk, maar….

Aanwinst Wege Vanbaelenberghe mocht een half uurtje na de noen de debatten openen in het hamerslingeren en of zij een aanwinst is. Schudde enkele goeie worpen uit de armen, deed mee voor de prijzen maar die ene uitschieter (lees : PR) zat eraan te komen. Lukte ook in haar opzet, keilde het tuig 50m99 ver en wipte zo meteen naar de 2e pl, wat dus meteen goed was voor 11 pt. Van een binnenkomer gesproken!

Tegen de klok van tweeën begonnen we dan aan de hoofdbrok en werd er gestreden op zes plaatsen tegelijk. Youngster Beryl Owusu nam het eerste loopnummer van de dag voor haar rekening, de 400mH. Zal wel wat stress gehad hebben zo voor het eerst “bij de grote madammen”, maar waarom? Ze deed het immers schitterend na vooral een knappe laatste rechte lijn. Kwam uit op een PR van 64”64 en de Ratjes waren 7 pt rijker. Nog een van de jongsten is Lisa Clopterop die aan de slag mocht in het hoogspringen. Lisa haalde 1m50 en scoorde hier 4 pt mee, goed zo. Enkele meters verderop werd Fleur Verstraete in stelling gebracht bij het speerwerpen. Een ontspannen Fleur was na de eerste ronde tevreden, maar het kon beter zei ze zelf. Kwam uiteindelijk tot een beste worp van 37m03 wat haar de 3e stek opleverde en wij weer 10 pt rijker. Het zat wel goed zeker in de aanvangsfase en als Joke Cambier, die zich knap verweerde tegen wel heel sterke madammen in het kogelstoten, ook nog eens voor 5 pt zorgde (10m84) waren we al helemaal mee “met den hoop”.

Maar onze dames van het eerste uur hadden er zelf blijkbaar nog niet genoeg van. Stefanie Dadayeva bevestigde haar goede forme door over 3m80 te wippen met de polsstok en die magische grens van 4m00…dat scheelde verdorie niet veel. 9,5 pt erbij, een half puntje dat ons in de eindafrekening nog véél deugd zou doen.  En waarom zouden we de eerste groep niet afsluiter met een uitschieter à la carte ? Imke Vervaet opende het verspringen met een wip van 5m99, kreeg de tegenstand op de hielen, maar dan springen we toch gewoontjes nog wat verder zeker. Kwam uit op een beste van 6m18, moet er nog zand zijn (want het vloog ver uit de zandbak) en hopla, de 13 pt op ons conto.

Het 2e blok dan, geopend door Laures Bauwens op de 100m. Voelde de hamstring wat opspelen voor de start dus was enige voorzichtigheid aangewezen. Ging echter knap mee met de besten in haar reeks maar trok in de laatste 20m toch wat aan de rem. Een (hopelijk lichte) blessure kwam opspelen, Laures zorgde met haar 12”49 toch nog voor 7 nette punten maar moest helaas forfait geven voor de aflossingen later op dag. Jammer, maar ook dat is interclub natuurlijk. De 800m dan en als er moet geknokt worden op dergelijk nummer dan kan je meestal wel op Jolien De Meyer rekenen. Deed het weer prima door haar mannetje te staan in het midden van het pakketje, liep naar een behoorlijk mooie 2’16”94 en hup, alweer 7 pt erbij. Komen we bij de 1500m dan waar Lore Van Cauteren wel voor een héél zware opdracht stond gezien de tegenstand. Eens achteraan eindigen is natuurlijk niet erg op dit niveau maar laatste…no way. Lore vocht in de laatste 100m nog een spannend duel uit en slaagde in haar opzet. 4’56”21 en 2 puntjes erbij. Opnieuw twee kampnummers dan met het discuswerpen en het hinkstapspringen. Dit laatste nummer vertrouwen we de laatste jaren graag toe aan Kiné Gaye en ze deed het andermaal prima. Scoorde 9 pt met haar beste sprong van 11m28 en was daar zelf ook best tevreden mee, of wat had je gedacht. Pas gedaan met de kogel en Joke Cambier mocht al in de discusring stappen en als we daar nu ook eens netjes in het midden zouden eindigen…jawel hoor, Joke dropte het tuig 36m05 ver, goed voor de 6 points!
Dit blok sluiten we dan af met de 100mH, het nummer waar de na een jaar blessureleed, Shari Lammens de loodzware taak kreeg om Eline Berings te vervangen. Van een lichte stress kon je hier wel spreken, maar Shari stond al voor hetere vuren. Dat één iemand het nodig vond om haar met een schunnige opmerking te proberen uit het lood te slaan was dan wel wat misplaatst op zo’n dag, Shari antwoordde met de benen. Liep ondanks een botsing met de 3e horde naar 14”75 en een knappe 4e pl (9 pt) na de kleppers.

En dan komt het moment waarop de speaker de tussenstand uitroept en dat je hoort dat je op een….4e pl prijkt. De gedachte om mee te doen voor de prijzen werd plots niet meer weggelachen want we hadden nog wat in petto.

Zie maar naar wat Justine Goossens op de 200m uit de kuiten schudde. Kwam mijn inziens niet bijster goed uit de startblokken, maar zette orde op zaken eens op toerental en ook Justine zorgde voor 9 knappe punten en liet 24”75 noteren. De baanronde dan en al zegt ze elk jaar opnieuw “dit doe ik niet meer”, andermaal knoopte Imke Vervaet de spikes dicht voor dit loodzware nummer. En toen werd het stil…. Wat een overmacht van “ons Im” en het talrijk opgekomen publiek keek er met wijd opengesperde ogen naar.  Liep de tegenstand op een hoopje, drukte af in 54”10 en BAM, terug 13 pt in het mandje. Jolien Deschaepmeester mocht even later de individuele nummers afsluiten met de 3000m, het langste nummer van de dag. Moest het kopgroepje laten gaan maar geen erg. Stond prima haar mannetje middenin het pak en zette zich al snel safe voor een mooie 6e pl (10’25”50) en de bijhorende 7pt.

Resterend op het programma : nog twee aflossingsnummers met name de 4x100m en de 4x400m. We stonden 3e in tussenstand, topploeg CABW op twee en de grote favoriet, Excelsior Brussel was al zo goed als zeker van de titel, zij moesten enkel aankomen in de resterende nummers. Maar konden wij nog naar plaats twee ??? Waarom niet….. en dan volgden de meest beklijvende minuten uit de interclub geschiedenis.

De 4x100m….daar zijn we jaarlijks sterk in (en dikwijls de besten), maar nu zonder Eline en Laures…. Koffiedik kijken of er gewoon in geloven…tuurlijk datte en Justine Goossens vertrok als een raket  voor de eerste 100m. Er stond plots veel wind op de piste, zo snel ging het en Sarah Rutjens moest niet onder doen. “Vlammen” werd geroepen door menige supporters en wat dacht je dat ze deden? Imke Vervaet kwam als 3e in stelling…Zoef..gezien….ze is al gepasseerd. Zette tenslotte “de invaller” Chloë Van Der Meulen op pad en dat Chloë zenuwen had was niet meer dan terecht. Maar ze deed het fantastische met een grote “F”. Werd op de hielen gezeten door CABW en Brussel, maar hield de hoofdstad netjes af. 46”70 was een schitterende chrono en goed voor de 2e pl….11 pt erbij.
Tot slot de 4x400m dan en eerlijkheidshalve moeten we zeggen dat we daar telkens ietske minder in scoren. “We waren zelfs al ne keer laatste” fluisterde één van de trainers ons in het oor. ’t Zal dan toch wel niet in 2019 zijn…. Beryl Owusu trok het team in gang met de eerste baanronde en kon Jolien De Meyer netjes vooraan lanceren voor de tweede ronde. Knap stand houdend gaf Jolien door aan Maury Valck en het ongeloof bleef groeien met de meter. De Brusselse ploeg liep weg van iedereen, Maury nestelde zich zowaar op positie twee en hield alle aanvallen af om daarna Kiné Gaye op pad te sturen. Gaat die nog efkes korter komen op de leiders…. Dit kon toch niet waar zijn. Inhalen deed Kiné niet meer maar na een schitterende 400m keek ze even om…”allez waar blijven die nu?”. Jawel, ook hier een tweede plaats en andermaal 11 pt.

Mogen we nu snel de eindstand meneer de speaker…. Er werd ook “in den toren” snel gewerkt (proficiat mannen) en we kregen het al snel te horen…. Excelsior is kampioen en op de valreep…weet je nog dat halve puntje…wipt KRCG over CABW en kroont zich tot Vice-Kampioen van België!

Een mooie dag in onze atletiek geschiedenis staat weer in de boeken bijgeschreven, zelden zo’n vrolijke gezichten gezien bij atleten, trainers, supporters en begeleiders. En de meest blije man van al was misschien wel onze secretaris….net op zijn 72e verjaardag dit meemaken…iedereen mocht het weten; “dit is een van mijn mooiste verjaardagen ooit”.
Achteraf niks anders dan fun, grappen en nog meer van dat bij een hapje en een drankje, meer moet dat niet zijn, wat kan sport toch mooi zijn.

PROFICIAT DAMES en voor dergelijke prestaties nemen we met fierheid ons petje af ! BRAVO !

ALLE UITSLAGEN            EINDSTAND

FOTOALBUM 1 (all random)

FOTOALBUM 2 (Jimmy C.)