BK alle categorieën – Brussel – Dag 2 – 01-09-2019

Wat een BK hebben we achter de rug…6 blinkende medailles verdeeld over 2x goud, 1x zilver en 3x brons, grootspraak gingen we niet doen, maar wat we in de apotheose laat op dag te zien kregen…dat doet ons toch dromen van (nog) meer.

Vijf à zes medailles…tja dat moest toch wel lukken zeker. Het draaide een beetje anders uit dan verwacht, zowel in de kleurtjes als in diegene die er eentje zouden nemen, maar daar zijn we niet minder tevreden om. Op een kampioenschap gebeuren wel eens rare dingen en de een presteert dan al beter dan de ander. Het zal je maar overkomen natuurlijk als jezelf ‘de ander’ bent.

En dan begin ik meteen met misschien wel de pechvogel van de dag, met name Wege Vanbaelenberghe in het hamerslingeren. Mag zich al het ganse seizoen de nr 3 van België noemen en dan is het van dat, juist op het BK. Een iets mindere dag, eentje een wat betere en hop, verwezen naar plaats 4 – de meest ondankbare – met een worp van 48m04. Het zal je maar overkomen.
Berichten uit Machelen, want daar werd het BK hamer gehouden, vertelden ons even voordien dat het bij de heren allesbehalve een hoogstaande wedstrijd was, zo ook voor Remi Malengreaux en het scheelde maar een goede halve meter of hij had het ook vlaggen. Haalde nog net goud binnen met 61m01 als beste worp, moeilijk gaat ook dus.

Werken we verder de kampnummers af dan zien we dat Joke Cambier zich 2x kon plaatsen voor deze kampioenschappen. Op zich al knap maar kwam met de discus jammer genoeg niet verder dan de 12e pl met haar 35m31 als beste worp. In het kogelstoten verging het haar beter en dan komt Joke…amper 10 cm te kort om drie extra beurten te krijgen. Jammer, maar 9e op het BK (10m59) is best mooi.
Eén plaatsje hoger, 8e dus was weggelegd voor Fleur Verstraete en dan komen we bij het speerwerpen. Zij had dus wel het geluk wat aan haar zijde en als juniore op haar eerste groot BK bij de top 8 gooien, je doet het maar efkes. Knap dus, de trainster zag ook dat het goed was en volgend jaar zijn we hier weer. De beste worp van Fleur bedroeg 39m18.

Dan gaan we lopen en ik gooi alles een beetje door elkaar, beginnend met de 5000m heren en dames. Geen al te hoge verwachtingen hier, we moeten daar eerlijk in zijn, dus dan zetten we ons beste beentje maar voor en zien we wel waar we uitkomen. Bjarne Rasschaert kwam uit op een 15e pl met een chrono van 15’26″79 en als ik het goed bekeken heb had hij het vooral lastig met de vrij snelle openingsfase. Bij de dames kwam Jolien Deschaepmeester in actie en zij moest de klus grotendeels alleen klaren. Niet simpel natuurlijk, maar knokte zich toch mooi naar plaats 8 met een tijd van 18’01″60.

En dan komen we aan de resterende medaillekapers.
100m rechtdoor, geen hindernissen en dus was het uitkijken naar wat Laures Bauwens zou vermogen. Was sterk uit de reeksen gekomen (ondanks een gemiste start) dus waarom niet…. Was dit keer wel goed mee van bij ’t begin en dat resulteerde in een schitterende 3e pl in 11″96. Tja…dan kreeg ik toch gelijk hé 🙂
Nemen we de enige man er even tussen die we nog moeten vermelden en eigenlijk was hij het die de toon zette op de loopnummers. Al vroeg na de middag in actie op de 400mH finale en nogmaals werd het bewezen…als er ene is die zich kan opladen voor een finale dan is het wel Dylan Owusu. Werd halfweg al ferm te grazen genomen maar wat een rechte lijn schudde hij uit zijn spikes. De tegenstand wist meteen hoe laat het was, eentje kon hij niet meer pakken maar zilver (in 50″93) is toch een mooie kers op zijn knap seizoen. Proficiat!

Komen we bij de 100mH waar alle ogen gericht stonden op Eline Berings. Komt die snelle chrono er dan toch nog (en bijhorend een WK-ticketje) ? Met Eline weet je nooit, maar het zal helaas nog een weekje nagelbijten worden voor die limiet, hopelijk komt ie eruit op de Memorial. Bleef dit keer steken op 13″38 en ook hier zijn we eerlijk, Eline was daar niet al tevreden mee. Stak er wel het brons mee op zak, we zitten aan medaille nummer 4.

Tot slot nog twee dames, eentje op de baanronde en eentje op de halve baanronde en het mag gezegd worden : wat hebben die ons doen genieten, zondagnamiddag, 1 september te Brussel. Hallélujah !
Begin ik maar met Kiné Gaye op de 400m, Kiné die zaterdag nog wist te zeggen; “bwa, morgen een beetje rapper en ik zie wel waar ik uitkom”. Wel ja, we hebben het gezien ook. Kreeg een ideale baan ingedeeld en eigenlijk was het dan wachten tot de snellere dames erover gingen. Opdracht…zo lang mogelijk aanklampen. Coach Pol beschreef het achteraf als “je hebt schitterend én verstandig gelopen”. Kwam na een fantastische inspanning in de laatste rechte lijn uit op 54″28, een ferm PR en… Brons op zak en dat op slechts 11/100 van het zilver.

Kregen de supporters al rillingen op de baanronde, dan wisten ze nog niet wat hen op de halve baanronde te wachten stond. Of toch wel ? Op deze 200m mogen we zeggen dat Imke Vervaet al het volledige seizoen geschitterd heeft, de kers mocht er nog bij. We hadden hier zelfs twee finalisten want ook Laures Bauwens mocht na haar knappe 100m, ook hier nog eens aantreden. Laures zou hier zelfs knap en toch wat verrassend 4e worden. En vierde was zowat het hoogst haalbare want de top drie knalde weg van bij de start….en “ons Im” was mee. Ondergetekende stond bij het uitkomen van de bocht en Imke was op achtervolgen aangewezen….het zou toch niet waar zijn zeker. Maar een uitbundige supportersclan schreeuwde haar vooruit en in de laatste meters kwam ze langszij en… met 1/100 verschil erover. 23″25 is haar nieuwe besttijd en laat ons ook hier eerlijk zijn, de terechte Belgische Kampioene met een grote kers op een grote taart na een fantastisch seizoen ! Proficiat !

Bekijk HIER het interview van Atletieknieuws met Imke Vervaet.

FOTO’S DAG 2 (J.L.) (updates volgen)