KvV Indoor AC 26/01/2020

Ikzelf had sommige van onze deelnemers hoog ingeschat en die hebben mij niet ontgoocheld. We mogen zelfs stellen dat we met de bekomen prestaties een schitterend kampioenschap hebben gehad. En er waren er zelfs die mij aangenaam verrast hebben.

Eline Berings bijvoorbeeld die na heel wat blessure perikelen terug op niveau is waar ze zijn moet en geloof me ik heb de indruk dat er nog meer in zit. Niet evident dat je in je eerste wedstrijd van het indoorseizoen al dergelijke tijden neerzet. Eline doet het. Met 8”16 in de reeksen van de 60m horden was het al bingo en geplaatst voor het WK. In de finale verbeterde ze zich nog tot 8”07 en goud, wat anders. Vraag is waar dit gaat eindigen. Ik kijk al uit naar zondag 16 feb het Bk.

Imke Vervaet combineerde ver met de 200m. Bij haar eerste sprongen ver liep het blijkbaar wat stroef maar met 5m81 kon ze zich verzekeren van zilver. In de reeksen van de 200m was het al duidelijk dat men niet moest uitkijken wie haar van de titel zou houden maar welke tijd ze zou neerzetten in de finale. Met een degelijke 24”04 ging ze naar de finale waarin ze 23”80 liet optekenen slechts een 6/100sten boven haar indoor beste. Uitkijken wat het wordt op het Bk. Punten sprokkelen alvast wordt belangrijk.

Op die 200m was het mooi geweest hadden we een volledig podium gehad met racingmeiden erop. Het heeft echter niet mogen zijn. Justine Goossens blijkt alvast in bloedvorm te verkeren. Liep in de reeksen van de 200m naar 24”24 of een verbetering van haar persoonlijk record. In de finale deed ze er met 24”12 nog eens 12/100sten af en dat was goed voor zilver. Uitkijken wat die 200m wordt op het BK want een tijd onder de 24” komt nu wel heel dichtbij. Voor Kiné Gaye tenslotte was het alles of niks voor die derde plaats. In de reeksen haalde ze met 24”93 een degelijke uitslag maar in de reeksen kwam ze net iet tekort om die derde plaats in te pikken. 24”81 werd het en daarmee viel ze net naast het podium.

Nooit krijgt je hoogte van iemand als Dylan Owusu. Hij deed nogal eigenaardig vond ik voor aanvang van de wedstrijd en ook zijn wedstrijd zelf verliep nogal warrig. Bij het ingaan van de tweede ronde leek het erop dat het voor hem verkeerd liep maar dan ken je Dylan niet. Nog voor de laatste bocht herpakte hij zich maar intussen was vogel Dooms gaan vliegen. Tweede in 48”74 en of ie daar gelukkig mee was moet je hem zelf maar eens vragen.

Je hebt er vijf gekregen en voor wie zou die zesde dan wel wezen. De 3000m was kwa deelneming meer dan ondermaats en de vraag rijst of dit nog wel op een programma dient geplaatst. Zou spijtig zijn voor iemand als Ruben Van Praet die een geweldig winterseizoen meemaakt. Want hij en zijn rechtstreekse concurrent Van De Putte waren de enige twee van de amper zes deelnemers die er een wedstrijd van maakten of was het alleen Ruben die dat deed. Bijna de ganse wedstrijd op kop gaf hij de doodsteek aan zijn concurrent in de laatste ronde. In 8’28”87 naar goud en dat is hem gegund. Van het veld naar de indoor is maar een stapje moet hij gedacht hebben.

Laures Bauwens hield het enkel bij de 60m. In de reeksen goed voor 7”60. Tijd die ze in de finale net niet kon verbeteren en goed voor de 6e plaats. Cloë Van Der Meulen combineerde de beide sprintnummers. In de reeksen van de 60m bleef ze met 8”01 net 1/10de seconde boven haar besttijd. Die besttijd verbeterde ze dan wel in de reeksen van de 200m naar 25”08 (-0.06/100ste). Tijd onder de 25” in het vizier. Jill Bracke is op de weg terug naar boven na heel wat blessureleed. In de reeksen van de 60m horden liet ze 9”16 optekenen. Tevreden aldus Jill maar minder over haar 60m. Met 8”13 bleef ze wel degelijk een kleine 3/10de boven haar besttijd uit 2018.

Eerste deelname aan een kampioenschap voor Lara Serpentier en je moet haar niet vragen hoe ze zich voelde. Had gehoopt op een verbetering van haar tijd op de 400m maar bleef met 62”47 er net boven. De laatste recht lijn was er precies wat teveel aan. Dat was ook het geval voor Maury Valck die nochtans degelijk startte maar in de laatste 100m wat terug viel. Finishte in 60”22 en dat is toch al heel wat beter dat haar vorige wedstrijd. Emma De Keyser en Jolien De Meyer zijn de habitués op de 800m. Hadden gehoopt in dezelfde reeks te zitten maar dat was minder waar. Jolien kwam in de beste reeks terecht en dat zal ze wel geweten hebben. Finishte in 2’22”18. Emma kwam uit in de eerste reeks en nam direct het heft in handen. Een 800m lopen van start tot finish is niet aan iedereen gegeven maar toch deed Emma het. Resultaat 2’23”85. Joke Cambier kwam uit in kogel en die had precies haar dagje niet. Liet 10m57 optekenen wat toch een halve meter onder haar beste is, goed voor een 8ste plaats.

Dries Vergaelen had wat last van blessureleed de laatste weken en daarom hield hij het bij 60m alleen. Liet 7”18 optekenen in de reeksen. Yestin Scheldeman liet de 60m in laatste instantie voor wat het was en hield het enkel bij ver. Was bij zijn eerste sprongen niet bij de zaak maar verbeterde zich toch tot 6m323 goed voor een 6de plaats.

Dit was het dan voor dit Vlaams alle categorieën en het wordt uitkijken wat het Belgisch ons gaat brengen. Hopelijk wat beter in de breedte want globaal gezien was dit bij sommige nummers een kampioenschap onwaardig. Als club mogen wij echter tevreden zijn met de behaalde resultaten. Proficiat aan alle deelne(e)m(st)ers en vooral aan zij die het podium haalden. Afspraak op 16 februari.

 

Opgetekend door Chris